3 broers

HBR blog gaat verplaatsen

De komende tijd ga ik de hardlopende broers weblog verplaatsen naar Blogger. Reden: Web-log.nl is niet meer toegangkelijk voor Windows Live Writer , het is een crime om plaatjes toe te voegen via de webinterface. Ik ga proberen de overgang zo geruisloos mogelijk te laten zijn. Uitgebreide instructies voor de 2 andere hardlopende broers, zodat hun weblog frequentie hier niet onder hoeft te leiden.

Check: http://www.hardlopendebroers.nl

RSS: http://feeds.feedburner.com/typepad/hardlopendebroers

Zo, nu eerst even een weekje op vakantie naar Griekenland. Niet vergeten de schoenen in te pakken. Zo te zien niet heel veel warme kleding nodig:

NikePlus Sportband

Het Nikeplus systeem was al beschikbaar in combinatie met de iPod Nano. Dit kon dan ik combinatie met leuke hardloopliedjes.

Wil je niet met muziek lopen, of heb je helemaal geen iPod nano, dan is er nu een goed alternatief beschikbaar: de Nikeplus Sportband. Deze heb je om je pols, een klein display waarop de vorderingen te zien zijn.

Voor de rest dezelfde features: challenges, de batterij wordt via USB opgeladen (dus geen Polar-opstuurissues), upload naar het Nikeplus Coach programma

Te koop via Nike.

Deze systeempjes blijken trouwens erg populair, ook Adidas is druk met de promotie van Micoach. Hiervoor benodigd een Micoach telefoon. De website is hierover erg onduidelijk, maar je lijkt een speciale telefoon nodig te hebben. Hoeft geen SIM in te zitten lees ik wel. Een voorbeeld van een Samsung telefoon - press Micoach key -

  is te vinden op de website. Hm, mijn nieuwe werkSamsung heeft geintegreerde GPS, zou het daar wel mee willen proberen, maar heb geen interesse in een nieuwe telefoon. Probeert de Rabobank me ook heel tijd al te verkopen.

Mindful hardlopen

Vandaag een artikel in NRC Next, getiteld "een hoofd vol met gedachten". en hoe mindfulness daar rust in kan brengen. Mindfulness werd ontwikkeld voor mensen met chronische ziekten, die uitbehandeld waren. Het is een nieuwe, niet zweverige meditatievorm, waarbij alles draait om aandacht voor het hier en nu.

Een oefening:

• ga zitten, sluit je ogen
• richt je aandacht op je ademhaling, 2 minuten lang
• open je ogen

Probeer bijvoorbeeld eens mindful tanden te poetsen. Laat tijdens het tanden poetsen je gedachten niet afdwalen naar werk of naarschoolbreng taferelen van de kids.

Conclusie: alles kan mindful gedaan worden, volgens dit artikel. Naast mindful tanden poetsen, mindful boodschappen doen dus ook mindful hardlopen. Hardlopen en alleen maar aan het hier en nu denken.

Weet niet of ik de mindful hardlopen link in het stukje zo sterk vind. Bij uitstek vind ik hardlopen geschikt om nergens aan denkend de ene voet voor de andere zetten. Ik hoor graag of er al 'ervaringsdeskundigen' op het vlak van mindful hardlopen zijn. Misschien zijn er zelfs al verenigingen voor, of worden er wedstrijden georganiseerd.

Zaterdagmorgentraining

Vanmorgen heerlijk weer. Om 9 uur, bij het begin van de training, nog wat frisjes, maar de meerderheid van de groep had korte broek aan. Sommigen zelfs korte mouwen. Zo snel mogelijk richting de Strijkviertelplas, onderweg wat warming up oefeningen, bij de plas het losmaken van lijf en leden, vervolgens naar het strandje toe om in het zand de loopscholing te doen. Werd erg positief ontvangen, deze variatie. Ik heb voor deze cyclus van 5 weken de enkels als thema gekozen, veel oefeningen ter stabilisatie en versteviging van de enkels, en iedereen ziet daar het nut van in. Als volgend thema werd me al de buikspieren aangereikt door de groep, dat is een goede om erbij te pakken nu het gras wat droger wordt en er dus ook op deze locatie makkelijker grondoefeningen te doen zijn.

Revalidatie gaat goet, de circa 7 kilometer naar de plas toe, terug en als onderdeel van de oefeningen, verteer ik zonder problemen, maar het tempo ligt dan ook nooit boven de 6:00, en er zitten veel pauze's tussen. Maar, ik ga nu even concreet op zoek naar een 5 kilometerwedstrijd voor de dames, met mijzelf als haas, ook op tempo 6:00. En, zoals de oplettende lezer van deze blog heeft kunnen lezen, met een webloggerssteunpunt bemand door Ronnie en Willem. Nadat zij hun zorgen hebben uitgesproken, wordt deze betrokkenheid door eenieder zeer gewaardeerd. Als tegemoetkoming zal ik een wedstrijd ten westen van Utrecht uitkiezen.

Revalidatie stap 6: 600-800-800-600

Heb de afgelopen weken braaf volgens mijn revalidatieschema gelopen. Vandaag mocht ik weer een stapje verder. Totaal 2800 meter. En het gaat goed. Tussendoor wat lichte pijntjes aan de knie. Als ik een avond zit (zoals tijdens de pokeravond afgelopen zaterdag tijdens het campingweekend van het werk), heb ik de volgende dag wel wat last, maar met lopen gaat het er snel uit, en ook na het lopen heb ik er geen last meer van. Vooral het lang stilhouden van de knieen lijkt dus niet goed.

Binnenkort met de dames een 5 kilometer wedstrijdje doen, dat zal mijn comeback worden, en morgen voor het eerst sinds weken weer op de baan trainen.

Nog meer Rotterdam Marathon foto's

Bij het picasa album van Hans. Onder andere te zien:
Ronnie
Mark de Boer
Willem
en een hoop Kenianen

Willem's Marathon day

Na de start de eerste 5 kilometer geconcentreerd gelopen. Het is altijd de kunst om zo snel mogelijk het juiste ritme te vinden. Dus niet te hard. In deze opperste concentratie het mooiste plekje van Nederland (de Kuip) gemist. Wellicht al een voorgevoel wat er later die dag in Tilburg mis zou gaan.

Als ik het bordje “drinks 200 meter” zie duurt het lang voordat ik de drankpost aantref. Net op het moment dat ik dacht dat de organisatie deze post vergeten was is die er dan. Ik heb geen dorst maar werk toch eerst een beker water en daarna Extran naar binnen. Valt niet lekker, maar een kilometer later is dat gevoel weer weg. Op Zuid geniet ik van 5 omaatjes die mij vriendelijk toejuichen. Daarna is het nog meer genieten, wanneer richting Ahoy het publiek over honderden meters rijendik langs het parcours staat. Ik kom steeds meer in het ritme en blijf geconcentreerd de kilometers tussen de 4.10 en 4.16 afleggen om net boven de 1.28 op het halvemarathonpunt door te komen.

Eerst wordt ik door clubgenoot Wil naar voren geschreeuwd om daarna Wout Heslinga in halen; hij moedigt me sportief aan. Op de Laan op Zuid blijft het lekker gaan, en zonder me echt in te spannen loop ik van het ene naar het andere groepje, ondertussen hardlopende broer Johan en loper Hans op de Erasmusbrug waargenomen.
Een gevoel van kramp bij de hamstring probeer ik te onderdrukken door even wat spanning er af te halen en een gelletje in te nemen. Dit gebeurd daarna nog twee keer en opnieuw doen de gelletjes hun werk. Is er dan toch een wondermiddel? Op de Mariniersweg tref ik op de bekende plek mijn familie aan. Altijd weer een opsteker zoals zij meeleven, hetgeen ook geld voor de vele Kieviten leden die hun stekkie op het parcours hebben op de plaatsen waar het lastig begint we worden. En dat wordt het, zeker als ik het nieuwe lusje bij  de Prinsenlaan in moet, op weg naar het 35 km punt. Ik hoop dat de marathonorganisatie deze extra meters volgend jaar ergens op Zuid weet weg te moffelen want psychologisch waren dit zware meters.

Na 38 km wordt het echt zwaar. Weliswaar geen angst meer voor krampaanvallen, maar de kilometertijden gaan oplopen. Op het 40 km punt zie ik dat ik een minuut boven mijn 2005 tijd zit, toen uitkomend op 2.59.05. Ik realiseer me dat een tijd onder de 3 uur heel lastig gaat worden, maar probeer toch nog een keer alles er uit te persen. Uiteindelijk zie ik 100 meter voor de finish de klok van 2 naar 3 uur verspringen en kom ik in een netto tijd van 3.00.34 binnen. Als ik een half uur later bij de gastvrije RET op de massagetafel lig hoor ik de verslaggever op de radio melding doen dat de stand in Tilburg 3-0 is geworden.

Heel even denk ik dat een marathon ook van invloed op het functioneren van mijn hersens.

 

Rotterdam 2008 - Willem

Hij zit er weer op! Vandaag mijn 10 e marathon, gelopen in de op 1 na beste tijd, nl. 3.00.34. Kijk er met tevredenheid op terug. Het was een mooie dag, waarin ook hardlopende dochter Marieke, zoon Jelle, buurman Armand (5km) en schoonzoon Martijn de 10 km liepen. Omdat morgen om 6.00 uur de wekker weer afloopt en er beneden ook een koud Palmpje staat te wachten (het mag weer na 3 1/2 maand) volgt er morgen een uitgebreider verslag.

Foto's Fortis Rotterdam Marathon 2008

Zie Picasa. Hieronder Ronnie, zo te zien compleet relaxt naar een toptijd lopend.

Revalidatie stap 4: 200-300-400-300-200

Totaal 1400 meter. De eerste stap, zo'n 10 dagen geleden, was 400 meter, dus er zit vooruitgang in. Het gaat goed, met de denk ik gebruikelijke pijntjes, maar dat zal ik voor de zekerheid nog navragen bij de fysio. Tussendoor regelmatig de sportschool voor een fitness programmaatje, en nog de rompstabiliteit oefeningen, dus we zijn weer lekker bezig.

Wat tegenvalt is de conditie, heb de afgelopen weken toch een flink jasje uitgedaan. Vooral de 400 meter merk ik dat. Stap 4 moet 3 keer herhaald worden de komende dagen, omdat anders de stappen te groot zijn.

Afgelopen zaterdag ingevallen als trainer vor de snelle groep, het parcours naar de Strijkviertel plas. Flinke regen. Binnenkort sta ik ingepland voor een aantal sessies van 5 weken. Heb er zin in, vooral nu het weer wat lekkerder wordt. Want zo'n groep enthousiast houden als de regen horizontaal door de lucht komt, dat valt toch niet mee.

Zondag sta ik ergens rond de Erasmusbrug - Blaak - Mariniersweg. Heb al wat bestellingen van lopers om flesjes mee te nemen. Dus waarschijnlijk niet in de buurt van het wegbloggers steunpunt.

Rotterdam / Willem

Een wijze, al op leeftijd zijnde loper, deed ooit de uitspraak: “er zijn geen snelle of langzame marathons, het zijn de omstandigheden die dit bepalen”. Welnu, voor a.s. zondag is de voorspelling 12 graden en een beetje wind. De fameuze hardlopende weerman Leen de Koning heeft zelfs al een garantie afgegeven op de 12 graden. Kan het beter? Ik denk het niet.

Wat mij betreft zit de voorbereiding erop. Voor mijn gevoel had ik vorig jaar een prima voorbereiding. Dit jaar qua kilometers circa 5 % meer. Mede door omstandigheden (zie Pa) op tijd gas terug moeten nemen. Daardoor de 35 km duurloop 3 weken voor de marathon gemist. Om mezelf toch nog even te prikkelen jl. zondag de Dwars door Dordt over 10 km gedaan. Op een pittig parcours, veel bochten, klinkers en kasseien, een tijd van 38.05 gelopen. Gaf een goed gevoel.

Laat Rotterdam maar komen.

Er wordt weer gelopen

Ik kan me haast niet heugen wanneer ik voor het laatst heb gelopen. Altijd handig, zo'n weblog, want daar las ik dat 17-2 de laatste 3,5 km - zonder succes - werd afgelegd. Deze week ben ik eindelijk weer begonnen. Na 3 bezoeken aan de fysiotherapeut en een bezoek aan de podotherapeut was het wachten op de zooltjes.

Afgelopen maandag begonnen met stap 1 uit het revalidatieschema: 4 * 100 met 100 meter wandelen. Woensdag op de sportschool op de loopband stap 2: 1 * 100, 2 * 200, 1 * 100. So far voelt het goed. Misschien hebben alle core stability oefeningen en de overige oefeningen van fysio en op de sportschool hun werk gedaan.

Deze week nog 1 keer lopen, ongeveer 800 meter. De stappen gaan snel omhoog. Minimale terugslag na de loopjes, maar dat lijkt me niet meer dan normaal.

Ik krijg er weer zin in.

Hardlopers in de Blog50

http://www.blog50.nl/blog50/sport

De volgende hardlopende weblog's zijn vermeld:

nr 14 Running Ronald

nr 18 Hardlopende Broers

nr 19 Zachtlopertje

nr 27 Ronnie en Janna

Maar er moeten natuurlijk nog veel meer hardlopers bijkomen. Meld je aan op de aanmeldlink.

Pa

  Op eerste paasdag is de vader van de hardlopende broers overleden, gisteren hebben we hem begraven.

"Na een lang, actief en opgewekt leven . . . ".

Hij is 82 jaar geworden.

Niet het parcours . . . .

. . . . maar de omstandigheden bepalen de zwaarte van een marathon. Dit was de wijze uitspraak van een blogger (niet ik), een tijd geleden op deze blog. Het belooft wat dus, voor morgen: het sneeuwt hier, en is 1 graad celsius, en ik woon vlakbij het 22 kilometerpunt van het parcours. Op de foto is de sneeuw te zien op auto's en weg, en bijna horizontaal in de lucht. De wind betekent circa 10 kilometer richting Harmelen tegen de wind, omkeren en met de wind mee terug naar Utrecht.

Om 10:15 sta ik bij de jaarbeurs, waar ik met de clinicgroep heb afgesproken. Tot nu toe waren ze zeer trouw in de opkomst, zelfs bij trainingen die in stormachtige omstandigheden plaatsvonden. Toch ben ik benieuwd. Na de gezamenlijke warming-up ga ik het parcours langs op de fiets, om op zoek te gaan naar bekende hardlopers of bekende geblesseerden (Ronald, Gert) die met spandoek in de Meern staan.

De organisatie heeft al maatregelen genomen, extra vervoer terug naar de jaarbeurs voor afgekoelde lopers, en de tijdslimiet wordt strenger gehanteerd. Lopers die over de 5 uur heen gaan, worden van het parcours afgehaald.

Wat een verschil met vorig jaar, toen het paasontbijt in het zonnetje buiten werd verorberd.

We mogen weer lopen

Vandaag bij de fysio het verlossende bericht: ik mag weer lopen.

Heb een 'revalidatieschema' mee gekregen, te beginnen met, jawel, 4 * 100 meter joggen. Let wel: joggen:

jog·gen (onovergankelijk werkwoord; jogde, heeft/is gejogd; jogger)
1 (atletiek) hardlopen ten behoeve van de lichamelijke conditie

Het valt me al lang mee dat er geen 'rennen' staat in het schema. Eerst nog even wachten tot de zooltjes er zijn, want ik mag pas beginnen met zooltjes. Hopelijk gaan die morgen in de brievenbus vallen. Dan is het namelijk 2 weken geleden dat ze besteld zijn.

In 11 stappen gaat die schema naar een afstand van 12 kilometer joggen, als ik deze 12 kilometer pijnvrij kan afleggen, dan is er wat betreft de fysio sprake van herstel van de geirriteerde kniebanden. En om deze 11 stappen uit te voeren, gaan er totaal ongeveer 6 weken voorbij.

Ik kan niet wachten.

Gastblog Hans: Op de weg terug

Behalve wereldrecordhouder Wanjiru, ontbreken ook de hardlopende broers om uiteenlopende redenen. Verder doet iedereen mee aan de Haagse CPC; het is op alle afstanden weer drukker dan ooit. Het regent niet en het waait nauwelijks. In de loop van de middag begint het zelfs een beetje warm te worden. Kortom, mooi weer voor lopers en toeschouwers.

Vorig jaar kwam ik met pijn in mijn liezen over de finish van de Haagse halve marathon van City naar Pier en terug. Maar ook met een vet PR van 1:21:32. Sindsdien veel blessuregedoe en hersteltrainingen. Resultaat dit jaar: 1:24:55. Heel tevreden. Op de weg terug, zeg maar.

Ouderwets lekker lopen, maar niet dan nadat traditiegetrouw de start weer een kwartiertje wordt uitgesteld omdat ‘de politie het parkoers nog niet heeft vrijgegeven’. Bij een andere loop nog nooit meegemaakt, maar in Den Haag ieder jaar vaste prik. Levert wel ook jaarlijks gezellig gekanker en andere vrolijke gesprekken op in het startvak.

De eerste kilometer - langs de Hema, de V&D en de Bijenkorf - in 3:40, daarna het tempo wat laten zakken. Op de lange, rechte Laan van Meerdervoort lekker doorlopen in kilometertijden van iets minder dan vier minuten. Over de Scheveningse boulevard dit jaar geen flinke zeewind in de rug helaas, zelfs een klein briesje tegen. Daarom tot op de seconde precies na een uur op het vijftienkilometerpunt. Laat me niet afleiden als vervolgens op de Badhuisweg een kleine, bruine hond wordt aangereden door een ongeduldige Saab. Terug naar de stad hijgend en zwetend over een stuk of drie pittige Haagse heuveltjes.

Het laatste rechte stuk vanaf Madurodam downtown geconcentreerd proberen niet in te zakken en actief te blijven lopen. Op het drukke Voorhout sprinten voor een tijd onder de 1:25.
Na afloop zacht piepende liezen en een licht krakend schaambot. Maar dankzij een gedwongen cooling down (tram stuk) en de juiste oefeningen conform de fysiotherapeut van Lornah verder geen last.

Denk dat ik tussen het fietsen door in de komende maanden lekker blijf lopen, als een lange voorbereiding op een mooie en hele snelle najaarsmarathon.

Hardloopweekend (Willem)

Zaterdag stond de 15 kilometer Plassenloop in Reeuwijk op het programma. Met het Kieviten team nemen we deel aan het Topreisloopcircuit waar deze loop ook deel van uitmaakt. Met enige voorzichtigheid, je weet nooit goed in te schatten wat het effect is van vele weken in de 100km+ te lopen, was het doel om in 19.00 per 5 km te starten en dit daarna ook vol te houden. Om kort te zijn: het eerste doel is gelukt; het 2^e doel niet. Het was zelfs nog een hele tour om binnen de 59 minuten te finishen. Een 4^e plek bij de HV 50 was de schrale troost. Zondag tussen de buien door maar even 11 km uitlopen, en me zelf weer opladen om maandag en woensdagavond nog even 23 en 26 km te doen en daarna gas terug te nemen. Dit kan in de laatste fase van de marathonvoorbereiding geen kwaad en daar komt bij dat ik op 2^e paasdag uitgerust aan het vertrek van de Utrecht marathon wil staan alwaar ik Julie ga helpen om de eerste 30 tot 35 km in 4.30 per km af te leggen, in de hoop dat zij daarna in de buurt van dit tempo kan blijven om het Clubrecord van Janna te verbeteren. Diezelfde Janna verdenk ik er overigens van dat zij later op dag het clubrecord van Julie op de halve marathon wil gaan verbeteren. En wat zou het mooi zijn als ook Ronnie het stokoude marathon clubrecord van 2.36 uit de boeken kan lopen. Nu maar stoppen met dagdromen; over ruim een week weten we meer.

Vanmiddag zijn hardlopende broer (J) en schoonzus (M) op bezoek geweest. Wij kijken daar altijd naar uit want staat garant voor een bezoek lang serieuze hardloopgesprekken. Voor mij soms wel eens te serieus. Maar wat een domper. Niet alleen Johan, maar ook schoonzus zitten in de blessure mand. Vanmiddag ging het ongeveer zo: Ik had nog niet gevraagd of ze koffie wilden en Johan sprak me al indringend aan: waar blijft de wijn. Die kwam er uiteraard snel aan, maar voordat de koffie was doorgelopen werd het 2^e glas al besteld. Even daarna, nadat Marjan had beloofd terug te rijden, bood ik zelf maar een 3^e glas aan en werd me indringend gevraagd de chips alvast op te dienen. Ofwel: hoe snel kan het de verkeerde kant opgaan met twee prille hardloopcarrières? Dat ze vervolgens opstapten om uit eten te gaan bij de Macdonalds drong al nauwelijks meer tot me door. Beste lezers: help mij met suggesties hoe J&M weer op koers te krijgen.

Hardlopers met wasbord

Nu de mensen in mijn omgeving weten dat ik - hopelijk tijdelijk - in de sportschool verblijf, krijg ik gelijk allerlei wijsheden te horen over snelle vezels en langzame vezels.

Inmiddels snap ik dus ook waarom ik - maar ook andere hardlopers - geen wasbordje alias sixpack tot mijn persoonlijke uitrusting kan rekenen. Om dit te begrijpen is het dus van belang om het onderscheid te maken tussen type 1, langzame en type 2, snelle vezels. Type 2 zorgt voor spiermassa en dus voor een wasbordje. Maar, minimaal even belangrijk is het wegwerken van overtollig buikvet.

De meeste mensen hebben evenveel type 1 als type 2. Echter, sommigen onder ons behoren meer tot het duursportersvolk, zij hebben meer type 1. De type 2 m/v's kunnen makkelijker spiermassa kweken.

Ik lees ook nog over een testje om te bepalen of je Type 1 of 2 bent:
"Je kunt globaal inzicht krijgen in de samenstelling van je spieren met de volgende test. Stel de Leg Press in op 75 tot 80% van het maximale gewicht dat je één keer kunt uitstoten. Kun je daarna 14 of meer herhalingen maken, dan heb je waarschijnlijk meer langzame, Type 1 vezels. Haal je er minder dan zes, dan heb je waarschijnlijk meer snelle, Type 2 vezels en wordt een wasbordje kweken iets minder moeilijk."

Als mijn knieen weer hersteld zijn, zal ik dit testje in de fitnessruimte even uitvoeren. Want de legpress laat ik nog in de categorie 'gevaarlijk voor de knieen' links liggen.

Na wat verder Googelen kan ik eindelijk met een goed gevoel gaan slapen: "Er is ook niets mis met een klein beetje buik, want niet iedereen kan een wasbordje krijgen".

Bron

Mystery shopping

Vanmiddag was ik in Utrecht, had wat tijd over, zag een sportwinkel (landelijke keten, breed aanbod van sportartikelen, circa 20 modellen herenhardloopschoenen, merken: Adidas, Saucony, Nike en vooral veel Asics) en dacht "we gaan eens kijken hoe de advisering is richting een beginnende hardloper". Met een verhaal dat ik wilde beginnen met hardlopen, werd ik door de verkoper gelijk al richting een bepaalde schoen gepraat (een Asics modelletje). Ik kreeg als vraag of ik platte voeten had, dan zou ik namelijk schoenen met een versteviging aan de binnenkant nodig hebben.
De verkoper probeerde geen moeilijke woorden (pronatie oid) te gebruiken richting deze beginnende hardloper. Mijn opmerking was dat ik niet wist of ik platte voeten had, en of we dat niet konden testen. Hiervoor kon ik het beste naar Run2Day gaan, daar kon men opnames van mijn loopstijl maken.
Mijn vraag welke schoenen geschikt waren voor de zwaardere hardloper (90 kilo), werd beantwoord met de merken Saucony (2 modellen) en Asics (circa 10 modellen). Dat waren volgens deze verkoper ook echte hardloopmerken. Vooral Adidas werd gediskwalificeerd als inferieur hardloopschoenenmerk.

Conclusie: verstandig dat ze verwijzen naar de speciaalzaak. Eigenljk geldt natuurlijk dat je voor een goed advisering over hardloopschoenen een voetafdruk of een video opname moet maken. De relatie tussen platte voeten en pronatie is een statistische relatie, je kan dan altijd nog een verkeerde schoen kopen. De medewerker leek me redelijk Asics minded. Als je weet wat je wilt (type/merk/model) dan kan je hier best je schoenen kopen. Bij enige onduidelijkheid lijkt de speciaalzaak me het aangewezen adres.

Mijn volgende mystery shop zal ik bij een van de speciaalzaken doen.

fitness

Ik begin inmiddels behoorlijk sjagrijnig te worden van het niet-hardlopen. Vandaar dat ik vandaag een 3-maands abonnementje heb afgesloten op de fitness, bij Sportcentrum Oudenrijn. Beetje aan de apparaten sjorren, misschien wat spinnen, we gaan het zien, crosstrainer is natuurlijk ook goed, komt dichtbij hardlopen, echter zonder kniebelasting. In tegenstelling tot de Better Bodies, waar je alleen een jaarabonnement kunt afsluiten, kan je bij Oudenrijn dus ook een 3-maands abonnement nemen.

Het is op 2,2 kilometer afstand van huis . . . . . mooi loopafstandje om er weer in te komen.

Stijgende lijn

Vanmorgen bij SMA Utrecht de fietsproef gedaan. Deze stond nog open na mijn keuring+blessureconsult van 3 weken terug.

Waarom is er sprake van een stijgende lijn ?

• Fietsproef beter dan de afgelopen 3 jaar (meer vermogen weggetrapt)
• Vo2Max van 45, dit was de afgelopen 3 jaar zo rond de 40/41
• fietsproef gedaan zonder knieklachten, nog 1,5 week dan weer naar de fysio, daar krijg ik een startschema om weer te gaan hardlopen

Gaat dus de goede kant op. Ik maak nog geen loopplannen, maar ben wel aan het nadenken over fietsplannen voor de komende tijd. Zal waarschijnlijk net als Gert gaan proberen om op hartslag te gaan trainen met de fiets. Op naar een trainingskamp in Zuid Limburg, ik wil nou eindelijk wel eens de Amstel Gold race heuvels opknallen.

BH

De afgelopen tijd zijn er wat bekenden van de hardlopende broers in de bladen gesignaleerd, oftewel BH's: bekende hardlopers.

• Hans (nummer 4039) stond zowel in het Atletiek Magazine (bladzijde 21)
• 
• als ook in Runnersworld (bladzijde 5, met de oranje streep):
• 
• en ook nog eens op Runnersweb in een filmpje
• Willem stond in de Runnersworld, bladzijde 104, nummer 3562:
• 

Fysio en podo

Afgelopen week mijn tweede bezoek aan de fysiotherapeut, en ook een eerste kennismaking met de podotherapeut.

De fysiotherapeut hield zich vooral bezig met een pittige massage, ik voelde dat behoorlijk, zijn opmerking was dat het bij 'gezonde' knieen geen pijn moest opleveren. Naast de vier oefeningen die ik al had nu nog drie extra oefeningen:

• uitvalspas, waarbij ik vooral moet letten op mijn rechterknie: deze moet recht naar voren, en niet, zoals ik zonder nadenken doe, naar binnen knikken
• bruggetje maken op de rug, en been uitstrekken
• bruggetje maken op handen en voeten, en arm en been uitstrekken

De laatste twee oefeningen kende ik ook al van Hans, die zijn core stability oefeningen een keer voordeed. Bij hem was dit bedoeld als oplossing voor zijn ostetis pubis blessure.

Conclusie: over twee weken vervolgafspraak, tot die tijd niet lopen. Mijn laatste loop is alweer van een week of 3 geleden, tussendoor alleen nog twee trainingen gegeven. Een training kan je makkelijk zo opbouwen dat je zelf nauwelijks hoeft te lopen, dus dat gaat allemaal prima.

Fietsen mag wel van de fysio. Afgelopen weekend op Texel was ik met de racefiets, daar heb ik gedurende het weekend rond de 75 kilometer gefietst.

Ook dus naar de podo. Tot nu toe was ik alleen voor ingroeiende teennagels bij deze beroepsgroep geweest, maar deze podo was duidelijk van een ander nivo dan mevrouw Kalknagel. Bij deze mevrouw kwam ik 15 maanden geleden, toen ik mijn aftrap voor de Rotterdamse training in het water zag vallen door een ingroeier en zo in Linschoten de 10 kilometer moest missen.

Deze podo (officieel sportfysiotherapeut met voetspecialisatie als ik het me goed herinner) had een werkkamer vol hightech. Een aantal loopmatten, waar sensoren inzitten, zodat je voetafdruk wordt bepaald, een muur vol met dozen met hardloopschoenen. Dit geeft me tegelijkertijd een wat vreemd idee bij deze podo beroepsgroep. Ze doen in eerste instantie aan dienstverlening, maar verkopen ook schoenen en zooltjes. Je betaalt een consult, maar als je inlegzooltjes bestelt, hoef je maar de helft van het consult te betalen. De zooltjes zijn vet aan de prijs, en vervolgens komt er nog 3 euro bezorgkosten bovenop. Maak dan gewoon de prijs 5 euro hoger en inclusief verzendkosten.

Maar afijn: de diagnose. Ik werd ook uitgebreid op de film gezet, deze werd op de hightech platte tv getoond. Met het linkerbeen is eigenlijk alles ok. Landing op de hak, blijkbaar kom ik er toch niet vanaf, knik naar binnen, maar knik niet door (geen overpronatie dus), alles in orde aan de linkerkant.

Dan rechts: ik land op de hak, knik naar binnen (ook hier geen overpronatie), vervolgens staat mijn enkel haaks op mijn voet, en gaan mijn knie de beweging compenseren. Vooral het stilstaande beeld van een voet die recht op de grond staat, met een enkel die flink naar binnen knikt ziet er niet al te gezond uit. Vanuit deze motoriek is het dus logisch dat ik op een willekeurig moment in mijn loopcarriere last had gekregen van mijn knieen. Bijkomend nadeel is een vrij hoge wreef, waardoor mijn voet niet heel erg flexibel in ten opzichte van mijn onderbeen. Een beperkte buigingshoek dus.

De zooltjes zin besteld, op basis van de profielen die uit de loopmat komen. Belangrijkste aanpassing is een iets hogere hak, waardoor er iets minder druk op de achillespees, kuit en knie komt te staan. Over 2 a 3 weken liggen ze in de bus, en over 2 weken heb ik een vervolgafspraak bij de fysio, waar ik ook weer een opstartschema krijg.

Ik ben zeer benieuwd hoe het tegen die tijd met mijn basisconditie staat. Zijn er lopers die hier ervaring mee hebben, na hoeveel weken nietsdoen tgv blessure is je conditie aanzienlijk verminderd ?

Er staat dus momenteel geen enkele wedstrijd op het programma. Ik ga maar eens wat leuke fietstochten opzoeken !!!

LSD/LLD tempo

Op diverse weblogs is regelmatig te lezen dat de lange langzame duurloop ter voorbereiding op de marathon nogal eens te snel wordt gelopen. Zie bijvoorbeeld de reactie van trainer Ronnie op het vorige bericht van Willem. Te snel gelopen volgens Ronnie.

De motivatie van Ronnie is dat Willem tempo 4:30 traint in de LLD, terwijl Ronnie 4:50 traint. En Ronnie gokt op een tijd van 2:40, Willem rond de 2:55. Dus traint Willem te snel. Logisch, zou Johan C. zeggen.

Ikzelf loop de LLD's op tempo, en houd hierbij de vuistregel aan van 1:00 boven TM (Tempo Marathon). Hoewel de eerlijkheid gebied te zeggen dat ik 6:30 meestal echt te traag vindt, en uiteindelijk rond de 6:00 loop.

Als je volledig op hartslag loopt, zal je je LLD in een van je laagste hartslagzone's doen. Als je trainingsomvang toeneemt, gaat je hartslag omlaag, en kan het dus zijn dat je te snel gaat lopen.

Ik ben benieuwd hoe de diverse marathonlopers hiermee omgaan: op hartslag of op tempo ? En hoe te voorkomen dat je te snel gaat lopen, omdat je denkt dat je de hele wereld aankan door die superconditie.

Update Willem

Vandaag de Bijl en Bezemer trainingsloop in Dordrecht gelopen. 30 Kilometer in een tempo van 4.30 min/km door een winderige Biesbosch. Eigenlijk gaat de marathon voorbereiding mij tot nu toe goed af. Voor de statistici: in de eerste 8 weken van dit jaar liep ik 787 km, ofwel een gemiddelde van 98 km per week. De minimumomvang was 80 km en de maximale week kwam uit op 112km. Voor de komende week staan er veel kilometers op de planning. De weken daarna wat minder in verband met de 15 km wedstrijd in Reeuwijk en op 2^e Paasdag clubgenote Julie hazen tijdens de Utrecht marathon naar hopelijk een nieuw Kieviten clubrecord. Hardlopende broer Johan en voormalig voetbalclubgenoot Wout hebben inmiddels al laten weten dat het 35 km hazen in een tempo van ca. 4.30 te veel van het goede is voor een oude man als ik. Ik ben benieuwd wat andere deskundigen hiervan vinden. Hopelijk nu ook wat reacties die de nachtrust ten goede komen, want ik ben er inmiddels wel achtergekomen dat de psychologie van de marathon bijna net zo belangrijk is als de kilometers training en de voeding. Ik denk dat ik maar weer eens afspreek met hardlopende schoonzus Marjan, die in iedere geval een gedegen opleiding in het vakgebied psychologie heeft afgerond.

Running of casual ?

Een van mijn nieuwste runningshirts, een cool Nike Dri-FIT shirt, lange mouwen, zie voor details de Nike site, kleur wit, bracht me gelijk aan het twijfelen: is dit nou een runningshirt of een casual shirt. Wat mij betreft kan het voor beide doeleinden. De Dri-FIT technologie zorgt ervoor dat het zeer koel aanvoelt, en het zorgt natuurlijk voor de afvoer van vocht. Eigenlijk draag ik 'm liever als casual.

Knie update

Vanmorgen bij de fysiotherapeut geweest. Concreet dezelfde diagnose als de SMA sportarts, maar nu ook een 4-tal oefeningen meegekregen waar ik de komende week aan ga werken. Volgende week donderdag weer een afspraak voor de voortgang, daarna langzaam weer het lopen oppakken - natuurlijk afhankelijk van de voortgang komende week.

Diagnose: het probleem ligt in de 'weke delen' van de knie. Dit zijn de spieren, pezen, banden, etc. Het wordt echter veroorzaakt door de rest van de benen: de afwikkeling van de rechtervoet is scheef ten opzichte van de linkervoet. Hier moet mogelijk door de sportpodoloog (afspraak ook binnenkort) een schoenaanpassing worden verricht. Daarnaast de heupspieren die te kort zijn. De oefeningen zijn:

• rekken/masseren knieschijf
• rekken zijkant bovenbeen
• zijwaarts opdrukken
• strekken van bovenbeenspier (specifiek waar deze spier de knie aanhecht)

Nog wat vaktermen: Vastus Medialis Obliquus, Tensor Fascia Latae, m.iliopsoas (de heupbuiger). Interessant voor de medische dossiers van Hans.

Marathon: Utrecht is dus definitief van de agenda af. Rotterdam ? Zal allemaal afhangen van herstel en opbouw. Mocht de opbouw goed gaan, maar niet snel genoeg voor een hele marathon: er zijn zat leuke halve marathons waar ik de 1:39 kan gaan bestormen.

Update Willem

Op mijn schouders druk nu een ware last. En dat zelfs vanuit drie invalshoeken. Ten eerste: Johan en Martin zitten in de lappenmand. Dat betekent dat ik nu zeker niet geblesseerd mag raken. Ten tweede: ik ga ervanuit dat nu van mij het nodige wordt verwacht tijdens de eerstkomende marathon. Ten derde: Johan gaf het al aan, ik mag nu periodiek deze weblog van hardloopnieuws voorzien. Dat is voor mij net zo zwaar als een marathon in een nieuw PR lopen. Maar laat ik maar beginnen met het lopen. Vandaag de bruggenloop in Rotterdam gelopen. 15 kilometer in 58.12 netto, opnieuw 3^e in mijn leeftijdscategorie, met echter een groot verschil ten opzichte van vorig jaar. Toen werden per categorie de nummers 1 tot en met 3 gehuldigd, en van een fraaie beker en bloemen voorzien. Dit jaar heeft de organisatie zich beperkt tot de nummers 1 per categorie. En dat voor een loop met ruim 3700 deelnemers! Om er dan toch maar een positieve slinger aan te geven: gelukkig heb ik de foto’s van de huldiging van vorig jaar nog. Omdat een 15 kilometerwedstrijd eigenlijk niet in mijn marathonvoorbereiding past ben ik na afloop naar huis gaan lopen. De Rotterdam Atletiek kanjers Hans Bos en Amriet liepen ook mee, tot Schiebroek resp. Bergschenhoek. Lekker keuvelend vliegen de tijd en de kms voorbij. Ofwel, zonder dat je erg in hebt zitten er weer 35 km op. Geïnspireerd door de weblog van Ronnie ben ik op een site terecht gekomen die de tijden omrekent naar potentiële tijden op de marathon. Altijd leuk om te zien dat 58.12 op de 15 in potentie 2.55.00 op de hele marathon moet kunnen opleveren. Motiverend om de komende weken nog even lekker door te trainen, maar na 9 marathons weet ik inmiddels wel dat het zo niet werkt.

Kans op Utrecht wordt klein

Gisteravond de 3e clinictraining gedaan. Deze keer de groep in 2en gesplitst, 25 m/v is toch een beetje veel. Zelf nauwelijks gelopen tijdens deze training, veel oefeningen (onder andere een variant op de stoelendans, erg grappig) op het binnenterrein gedaan om zelf zo weinig mogelijk mijn knieen te belasten.

Testloopje van vanavond is van de baan. Slechte gevoel in de knie is nog steeds aanwezig. Dus, dat betekent dat de 25 kilometer van a.s. zondag ook doorgestreept wordt. Maakt het totaal van deze week 0 kilometers. Na de griep van week 5 en de gemiste kilometers van de laatste 7 dagen, wordt de kans op het lopen van Utrecht met de dag kleiner. En daar wordt ik flink sjagrijnig van.

Eerste prio is de knieen weer beter krijgen. Zit volgende week ook bij een fisiotherapeut om hiernaar te laten kijken. Uit Engeland krijg ik berichten dat ook hardlopende broer Martin door een knieblessure is geveld, en dat zijn deelname aan Edinburgh op losse schroeven staat.

Alle hoop is dus op Willem gevestigd, anders wordt het erg stil op deze blog . . . . . . . . .

P.S. als ik alle blogs lees lijkt het wel of de meerderheid van de bloggers op dit moment geblesseerd is.

Veranderingen bij web-log

Sinds een week is web-log veranderd. Nieuwe website, echter Windows Live Writer wordt niet meer ondersteund voor het publiceren van blogs. Dit betekent dat je het via de website zelf moet doen. Concreet heeft dit als nadelen:

• om hyperlinks in een nieuw venster/scherm te laten openen, moet je de HTML gaan bewerken ( target="_blank" toevoegen)
• plaatjes updaten is echt een crime
• het is niet WYSIWYG, oftewel uitlijning met plaatjes is pas te zien in de voorbeeld functie of na publiceren

Kortom, erg lastig. Na contact met de helpdesk blijkt inderdaad dat dit een bewuste keus is. Mijn idee is dat het te maken heeft met meer bezoek op de web-log.nl website, en dus mogelijk meer reclame inkomsten.

Zijn er meerdere web-log gebruikers die Windows Live Writer gebruiken ? Misschien kunnen we nog een frontje vormen.

Mocht dit niet gaan veranderen, dan gaan de hardlopende broers in ieder geval overstappen naar een ander blogplatform. Zelf ben ik erg te spreken over Google Blogger.

Loopupdate: de geplande test van gisteravond geschrapt. Nog een dagje extra rust leek me geen kwaad kunnen. Vanavond clinictraining, weinig inspannend, maar als de clinicgroep met de kern/protocol bezig is, kan ik een paar rondjes om te baan gaan als test. Morgen hak ik de knoop door ten aanzien van de 25 Hazen voor Pasen deelname.

Sportmassage

Gisteravond ben ik flink onder handen genomen door sportmasseur Sylvia, ze is ook trainer bij AP. Toen ik haar vroeg of ze toevallig met haar scherpe nagels in mijn kuiten aan het prikken was, meldde ze me dat het gewoon haar duimen waren. Oftewel, mijn spieren (vooral kuit en hamstring) waren best wel hard. Maar zo'n massage voelt erg ok. Over 2 weken weer een afspraak.

Vanavond ga ik op de baan een aantal rondjes lopen, de knieen testen. Want voordat er natuurlijk sprake kan zijn van welke marathon dan ook (Utrecht of misschien uitstel naar Rotterdam), moeten eerst de knieen weer in orde zijn. Eigenlijk geldt dat ik 's morgens geen last van de knieen heb, maar naar mate de dag vordert, en er bijvoorbeeld veel trappen zijn gelopen, ga ik wel last krijgen.

We gaan het maar even van dag tot dag bekijken. A.s. zondag sta ik ingepland als haas bij Hazen voor Pasen, 25 kilometer, tempo 6:00. Als ik vooraf het idee krijg dat ik dat kan volhouden, en het lukt ook, zijn we alweer een eind verder.

SMA bezoek

Vanmorgen ben ik uitgebreid onder handen genomen door de sportarts van het sportmedisch advies centrum in Utrecht, voor het 4e jaar op rij ging ik langs voor het groot sportmedisch onderzoek. Zoals al gemeld nu met een bijkomende bedoeling: een blessurebehandeling.

En, het was een zeer "interessant" bezoek:

• heb een doorverwijzing naar een sportpodoloog
• heb een doorverwijzing naar een fysiotherapeut
• de mededeling dat ik beter kan afzien van de Jaarbeurs Utrecht Marathon (in ieder geval binnen de 3:59)

. . . . . . . . What's up: mijn rechter grote teen is weinig flexibel, waardoor de afwikkeling van mijn rechter voet niet ideaal is. Mijn heupspieren zijn iets te kort, waardoor mijn benen/knieen licht naar buiten staan en er dus meer druk op mijn knieen komt. Lage/korte kuitspieren zijn ietwat kort. Deze laatste 2 opmerkingen kreeg ik afgelopen jaar ook al. Van lange duurlopen worden spieren korter. Hierdoor wordt je lijf dus wat 'stugger', en dat is bij mij ook het geval.

De blessure is een geval van de knie die niet goed spoort. De aanhechting van de bovenbeenspier is wat gevoelig. Het is vergelijkbaar met shinsplints: kleine peesjes die aan botten hechten, waar druk op komt. Door de 30 kilometer Schoorl is dit naar voren gekomen. Maar ook zonder Schoorl had dit zich zeker op enig moment geopenbaard, misschien wel tijdens de Utrecht Marathon. Vanmorgen op de loopband was 5 minuten genoeg om fikse pijn te veroorzaken, terwijl het tempo niet hoger lag dan 9 km/uur.

Wat betekent dit voor de Jaarbeurs Utrecht Marathon: als ik deze week herstel constateer, en de komende 4 weken alleen maar langzame duurlopen doe, dan zou het mogelijk zijn om Utrecht te lopen. Maar het dringende advies om dan geen enkel tijdsdoel te hebben, gewoon uitlopen. En ik geloof niet dat ik het heel boeiend ga vinden om een marathon in 5 uur ofzo te lopen, met de wetenschap dat iedere snellere tijd blessureproblemen kan opleveren.

Oftewel: we gaan eens even afwachten deze week. En nadenken over wat wijsheid is ten aanzien van de marathon.

Knie update

In verband met het SMA bezoek van morgen even een kort loopje gedaan van 3.5 kilometer, om te testen hoe de knie er na 3 looploze dagen bijstond. En eigenlijk kreeg ik er na 100 meter al last van, ook bij zeer lage snelheid. Het rare is dat ik geen last heb bij de landing, maar bij de afzet, en dan met name het punt waar de knie naar voren gaat. De pijn zit aan de bovenkant van de knieschijf. Ook in rust, als ik erop druk, is het duidelijk te voelen. Geen helse pijnen, maar het puntje van de knieschijf is het meest gevoelig, en het voelt alsof daar helemaal geen spieren of pezen zitten, alleen maar bot. Morgen hopelijk een goede diagnose.

Blessure Knie

Lang geleden blogde ik over een DVD over de BK methode. Ronnie grapte toen of BK misschien stond voor Blessure Knie. Nee, daar staat het niet voor, waar het wel voor staat kan ik op dit moment even niet opkomen.

Maar, er is hier inmiddels wel dat andere BK gevalletje in huis: een pijnlijke knie. En, waar mijn blessures in het verleden klein waren zoals een enkel na een struikelpartij of eeltkloven, maak ik me nu wel wat zorgen.

Het lijkt me dat ik deze blessure heb overgehouden uit Schoorl. En dan met name door het parcours. Want, onderzoek op internet leert dat dit een blessure is die onstaat na bijvoorbeeld heuveltraining. En Schoorl was inderdaad een heuveltraining . . . . van 30 kilometer lang. Maar, er kunnen mogelijk nog andere oorzaken meespelen. Sinds mijn trainerscursus probeer ik - na de opmerkingen van Ton Duits over mijn loopstijl - minder op de hak te landen, en meer midden op de voet. Mogelijk dat deze verandering in loopstijl ook meespeelt bij deze blessure, aangezien de knie meer belast wordt bij de midden- en voorvoetlanding.

Vreemd genoeg is pas vrijdag (na 3 trainingen deze week die zonder problemen verliepen) de rechterknie gaan opspelen.

De pijn zit in de knieschijf. Traplopen doet pijn. Erop drukken zorgt gelijk voor een pijnlijk gevoel, ook in rust. Vandaag had ik moeten lopen, maar ik durf het niet aan. Morgen moet ik ook lopen, afhankelijk van het gevoel ga ik het misschien even proberen.

Maandag heb ik een afspraak bij SMA Utrecht voor een groot sportmedisch onderzoek. Hopelijk kan ik deze afspraak nog omzetten in een blessureconsult.

Welk GPS horloge moet ik kopen ?

Sinds ruim een jaar ben ik in het bezit van de Polar S625X. Daarvoor gebruikte ik vele jaren de fietscomputer S150. Deze S150 is trouwens te koop. De S625X is door hardlopende Marjan opge-eist. Dus, ik heb groen licht om een nieuw loophorloge aan te schaffen. Waar ben ik naar op zoek:

• eentje met GPS. Het gemier met footpods en calibratie ben ik inmiddels meer dan zat. Vooral als je meerdere schoenen hebt en dus de footpod gaat wisselen is dit geen ideale oplossing
• eentje met weinig functies. Ik train mijn intervals op de baan, en dan geldt eigenlijk dat al die intervalprogrammeerfuncties niet nodig zijn. Ik gebruik ze dan ook niet
• geen gedwongen opstuuracties (zoals bij Polar) als de batterijen leegzijn, maar gewoon service om de hoek bij een willekeurige juwelier of sportzaak
• een beetje compact, dus geen Forerunner 201 of Navman taferelen
• wat moet er wel op zitten aan functies:
  • een lap functie
  • upload naar PC
  • hartslag meting en wel met een flexibele band (dus niet zoals bij de Polar 150 een harde plastic band)
  • koppeling (Draadloos) met een sensor voor fietstrapperomwentelingen (Cadence)
  • . . . . . .

Stilletjes kijk ik naar de Garmin Forerunner 405. Hoewel de 305 ook nog een aardig alternatief is. De 405 is natuurlijk leuk omdat die ook als gewoon horloge te dragen is. De Garmin modellen hebben beiden de fietsuitbreiding.

Polar en Suunto hebben tegenwoordig ook GPS horloges. Maar stap 1 is om een goede inventarisatie te maken van alle beschikbare modellen. Want de aanschaf van de Polar S625X vorig jaar was wel wat impulsief.

HL

Herstelloop of ook wel Heel Langzaam loopje. Daar had ik vanavond echt zin in, na de Groet Uit Schoorl Safari loop. Op verschillende weblogs lees ik verhalen van verstandige lopers (onder andere bij Snakemaster, maar we wisten natuurlijk al dat hij het braafste jongetje van de klas van Ronnie is) die, net als deze hardlopende broer, gekozen hebben voor een 30 kilometer als trainingsloop. Toch leverde het licht pijnlijke knieen op, vandaag op werk dus braafjes in de lift in plaats van met de trap.

3,5 kilometer, 26:37, snelheid 7:30, hartslag 127 gemiddeld. Denk dat ik nog nooit zo langzaam heb gelopen, alleen dribbelen en wandelen gaat langzamer. Na afloop flink rekken, vooral de hamstrings die ik de laatste tijd wat tracht te voelen, vooral als ik net begin met lopen. Zo'n actief rustloopje zorgt in ieder geval voor een snel herstel van geleverde inspanning.

Daarnaast op de site van Rencapy een leuk verslag en filmpje van de Low Tide Marathon, waar uiteindelijk een man of 40 aan deelnemers bleek te zijn. Volgend jaar 1 februari 2009 is het weer zover. Misschien dat ik er dan maar een poging moet wagen. Maar ik sta nog steeds achter mijn beslissing om dit jaar uiteindelijk toch niet mee te doen, eerst maar 'even' een gewone straatmarathon trachten te volbrengen.

Schoorl

30 kilometer, eindtijd: 2:49:46. Tevreden ? ja en nee.

De winst van Schoorl en afgelopen week:

• de eerste 30 kilometer in de benen voor Utrecht, das als training zeer positief
• hartslag 147 gemiddeld, dat is ook zeer positief (vergelijk met de 25 km Oudeleedeloop op 1 december: gemiddelde hartslag 161)
• sowieso deze week vrijwel volledig op schema gelopen: wisselduurloop, Yasso en Schoorl
• goed hersteld van de griep, maar in hoeverre de restjes nog maakten dat het zwaar was zal ik nooit weten

Ja dus, wat was het zwaar, en dan vooral voor de knieen. Ergens op een van de weblogs had ik het al gelezen: Schoorl is zeer belastend voor de knieen. Veel duin op en af, vooral de kilometer over het bospad met houtsnippers was killing. Het schitterende parcours heeft ook een nadeel: je loopt een aantal rondjes, en dat vind ik eigenlijk altijd jammer.

Nog maar een keer eerder had ik een 30 kilometer trainingsloop gedaan, precies een jaar geleden in Ede, een van de trainingslopen voor Rotterdam. En ik had weleens op en rond de Posbank mijn loopjes gedaan, maar 30 kilometer lang op een dergelijk parcours, nee dat was nieuw.

Maar het weer was fantastisch, tijdens de laatste 4 kilometer werd ik vergezeld door alle NK 10 Km toppers, die op de Zeeweg? hun inloopkilometers aan het lopen waren. Na het lopen samen met Vincent bij de Italiaan 2 grote Warsteiner met wat heerlijke Italiaanse hapjes naar binnen gewerkt, en toen net zoals iedereen in de file richting Alkmaar.

Komende week 55 kilometer: dat betekent a.s. zondag weer richting de 30 kilometer, ik denk dat het een lopend retourje Woerden gaat worden, het zelfde parcours als de nieuwjaarsloop van AP, langs de Leidsche/Oude Rijn en dan heen en terug.

Kortom: nog 3 weken volle bak en daarna afbouwen.

7 * Yasso & Schoorl

Afgelopen donderdag op de baan 7 * 800 meter in 3:45 met 400 meter pauze (200 meter wandel, 200 meter dribbel) ook in 3:45 gedaan. Oftewel het Yasso serietje. De komende weken uitbreiden naar 10 * 800 in 3:45. De gedacht van Yasso hierachter is dat je, als je de serie van 10 * 800 meter in 3:45 vol kunt houden, je de marathon in 3:45 kunt lopen. Ik hoor van enkele andere lopers die dit gedaan hebben dat het klopt. Ik ben dus benieuwd.

Morgen naar het bedevaartsoord van hardlopers in Nederland: Schoorl. Met de trein met Vincent naar Alkmaar, vervolgens in de bus, even 30 kilometer lopen en weer terug. Ongeveer 6 uur reizen om 30 kilometer te lopen. Maar het schijnt echt leuk te zijn daar in Schoorl. En mogelijk ga ik ook nog even neuzen in dat kroegje waar enkele webloggers hebben afgesproken.

Dolf lezen

2 boeken van Dolf Jansen sieren hier de boekenplank. Een dunne, gebundelde columns, getiteld Spierbundel, en een dikke, getiteld "Altijd verder", een stuk of 20 verhalen van gemiddeld 20 bladzijden lang.

In Spierbundel schrijft Dolf zoals hij praat. Korte zinnen, zonder adem te halen, dat de halve bladzijde door. Om daarna van de hak op de tak de rode draad uit het oog te verliezen en tegen het einde van de column met 22 kilometer per uur rennend er weer een eind aan te breien.

Op hardloop weblog's kom ik verschillende recensies tegen van "Altijd verder". Zo zegt Rencapy juist over "Altijd verder" dat het een jachtige schrijfstijl heeft. Zeeuwse Jack vindt in het boek veel paralellen met zijn eigen hardloopcarriere. Losse Veter vindt er helemaal niets van en komt niet verder dan een paar quotes. Reacties links en rechts op deze recensies maken ook duidelijk dat diverse lezers "Altijd verder" met een boekenlegger halverwege hebben weggelegd.

Maar het is duidelijk: de boeken van Dolf zijn verplichte kost voor de hardlopers.

Ik ben halverwege in Altijd verder. Spierbundel heb ik afgeschreven, ik kom er simpelweg niet doorheen. Als ik een poging doe, gaat mijn rusthartslag spontaan naar 180. Maar met "Altijd verder" ben ik in goede hoop dat ik het helemaal tot het einde ga redden. Vergeleken met Spierbundel is het een prettig leesbaar boek.

Maar wat me nog het meest verbaasd is dat Dolf zijn Spierbundel blijkbaar zelf zo leuk vond, dat hij zijn enkele van zijn columns uit Spierbundel deels herhaalt in "Altijd verder". Het had eigenlijk ook wel met een boek in plaats van twee gekund.

15 kilometer duurloop met 6 * 1000 in TM

Wil na de griep mijn hartslag niet al te zeer opjagen, vandaar de 6 * 1000 op iets lager tempo dan mijn schema voorschreef, namelijk tempo marathon (TM) in plaats van tempo 10 kilometer (T10).

Rest van de training (9 kilometer dus) rond de 6:15 gelopen.Heerlijke training, en met behulp van buienradar nog een tijdstip kunnen vinden waarin ik een klein beetje in plaats van heel erg natregende.

Gem hartslag 147, 1154 Kcal, deze wisselduurloop trainingsvorm is volgens mij erg effectief. Dan natuurlijk in optima forma wel met kilometerintervalletjes die rond de anaerobe drempel liggen.

Op naar Schoorl

Ook vandaag weer een stukje gelopen, weliswaar maar 7,5 kilometer, wat het weektotaal op 23,1 brengt, maar de griep is weg, en ik ben klaar voor een flinke sprint in de voorbereiding naar de Jaarbeurs Utrecht Marathon. In januari ongeveer 200 kilometer gelopen, komende week - volgens schema - een aantal loopjes op de planning:

• dinsdag: wisselduurloop van circa 15 kilometer met 6 * 1000 in 4:45
• donderdag: 7 * 800 in 3:30 op de baan
• zondag: Schoorl 30 kilometer. Heb trouwens wat twijfel over mijn te volgen strategie. Enerzijds zou ik de 30 kilometer wel in TM (5:30) willen trachten te lopen, goed voor het vertrouwen mocht dit tempo 30 kilometer vol te houden zijn, maar anderzijds kan het ook in LLD tempo van rond de 6:00 of nog langzamer. Oftewel ergens tussen de 2:45 en 3:00. Zijn er nog experts die hier een mening over hebben ?

Daarnaast sinds kort in bezit van de opvolgers van mijn Nike Zoom Air Vomero's, die ik ruim een jaar geleden aanschafte. Bij de start van de clinics kreeg ik de Nike Zoom Air Vomero 2+ uitgereikt van Nike/Run2Day Utrecht. En, het is echt smullen om op deze schoenen te lopen. A.s. zondag gaan ze mee naar Schoorl. De schoen is in ieder geval speciaal ontworpen voor de lange afstandsloper, hiervoor heeft Nike een speciale zool ontwikkeld, die zorgt voor een betere afwikkeling.

 

Weer gelopen

De griep duurde uiteindelijk een week. Na mijn duurloop vorige week vrijdag was het begonnen, vanmorgen voelde het allemaal weer ok. Dus tijd voor een LSD, zo weinig mogelijk inspannen om te kijken hoe mijn lijf dit verteerd had. Vooral ervoor zorgen dat de hartslag niet te hoog zou worden.

Na een half uurtje lopen voelde ik mijn spieren al wat protesteren, ongetwijfeld gevolg van de eerste 3 dagen fikse griepspierpijn. Ik zat echter in een lekkere flow. Hartslag gemiddeld 122, snelheid rond de 5:30, heerlijke winterfrisse kou, natuurlijk lekker warm aangekleed met de nieuwe Nike/AP kleding.

Rondje richting Vleuten, Haarzuilens, Harmelen, Vleuterweide. Zie hieronder het altijd pittoresque Kasteel Haarzuilens. Blijft toch wel een van mijn favoriete richtingen voor de langere loopjes, en zal er de komende weken dus nog regelmatig gaan vertoeven.

Totale afstand 15,7 kilometer, 1:46. Gewicht is terug naar 87.5 kilo. Van al dat hardlopen val ik niet af - misschien maak ik niet genoeg kilometers, of eet te veel om de energie weer aan te vullen. Maar standaard na paar dagen ziek ben ik altijd wat kilo'tjes kwijt. Hopelijk blijven ze nog een krappe 2 maanden weg, hoef ik ze in ieder geval niet mee te nemen.

Morgen de 82e verjaardag van de vader van de hardlopende broers. Niet thuis, maar in het ziekenhuis, want vandaag is hij opgenomen na een herseninfarct. Willem was er vandaag al, het gaat al beter, en hij heeft hier de laatste jaren regelmatig last van, maar het is natuurlijk telkens weer even schrikken.

Nog steeds geveld door de griep

Begin me een beetje zorgen te maken. Vrijdag voor het laatst gelopen, nog steeds hoesten, snot, spierpijn, vooral in het onderlijf, alles wat bij een fikse griep hoort. Van de 45 kilometer die voor deze week gepland staat zal zoals het er nu uit ziet hooguit nog op zondag een stukje gelopen worden. Ben erg benieuwd hoe ik conditioneel hieruit zal komen. Wie heeft er ervaring met griepweekjes tijdens marathonvoorbereiding ? Werkt het door de looprust als een supercompensatie of breekt het meer af ?

De eerste hardloopclinic

Afgelopen zaterdag was de aftrap van de Wegener/Jaarbeurs Utrecht Marathon clinics. Deze hardloopclinics worden door Athletic Point en een aantal andere hardloopverenigingen georganiseerd, samen met Wegener en de Jaarbeurs, maar er zijn ook clinics voor de NS en Oracle. Zaterdagochtend om 7.00 al thuis weg met de fiets, richting Jaarbeurs, na een roerig zweetnachtje (van de griep . . .) om nog wat laatste voorbereidingen te treffen.

Zo'n 450 lopers zouden aanwezig zijn, die zich hadden ingeschreven voor de 24e, voor de 5, 10 of 21,1 kilometer. De dag begon met een verhaal van Gerard Nijboer, we hadden het natuurlijk bij Nike al gehoord, maar Gerard weet het altijd leuk en luchtig neer te zetten, en met zijn verhaal over lopen en gezondheid weet hij ook bij de beginnende lopers goede indruk te maken. Leerzaam punt was dat, buiten alle bekende voordelen van hardlopen zoals langere levensduur en minder stress, het volgens Gerard ook goed blijkt te zijn voor het sexleven. Dit zorgde nog even voor een levendige discussie over hoe dat dan zou zijn bij hardlopende stellen.

Hierna nog presentaties van Run2Day Utrecht, over schoeisel, kleding, sportbeha's en tepelpleisters, daarna Rene van Engelen, sportfysiotherapeut bij Trias over de meest voorkomende hardloopblessures en de voorkoming daarvan, en eindelijk mochten we naar buiten.

Alle trainers,met flitsend gele Nike jasjes, werden het podium opgeroepen, onder luid applaus van 450 lopers (geen geintje), en alle deelnemende atletiekverenigingen (U-Track, Hellas, OSM, Altis, Atverni en AP) werden met de clinicdeelnemers uit hun regio naar buiten gestuurd voor de eerste training.

Samen met trainer Dino gingen we met een groep van 24 m/v - 10 kilometer lopers naar het Oog in Al park. Was hier nog nooit geweest, maar dit klonk ons wat beter in de oren als een uur hardlopen op het parkeerterrein van de Jaarbeurs. Eerst een stukje langs het Merwedekanaal, langs de Munt en Leidse Kade, een mooi stukje Utreg. In het park werden we nog ingehaald door een groepje Engelstalige lopers: "see you on the 24th". Het leeft al echt, die marathon.

Na de warming up volgde een 8 * 1 minuut interval, een ieder op eigen tempo, want de loopnivo's binnen de groep bleken nogal te verschillen. Daarnaast bleken ongeveer 8 lopers geen horloge bij zich te hebben, hetgeen ook weer een aparte uitdaging voor de training bleek te zijn. A.s. donderdag de volgende bijeenkomst op de baan, dan gaan we als kerntraining een leuk piramideloopje doen, en gaan we ook de groep van 24 in 2-en opsplitsen, zodat we wat meer persoonlijke aandacht en begeleiding kunnen geven.

Nu maar hopen dat ze wel komen opdagen, na deze eerste training !!!

Neck Check

Al Googelend kom ik op een artikeltje van blogster Annemiek, met daarin tips & tricks omtrent sporten als je griep hebt of verkouden bent. Inhoudelijke onderbouwing is te vinden in een artikel van de sportarts van SMA Limburg.Als de ziekteverschijnselen boven de nek zitten, zoals een loopneus, dan kan je met verminderde inspanning gewoon doorsporten. Als het beneden de nek zit, hoesten en spierpijn bijvoorbeeld (en daar heb ik vanaf vrijdagavond tot vandaag mee rondgelopen), dan niet sporten, en zelfs voor elke dag ziekte 2 dagen niet sporten.

Het begon vrijdagavond, gelijk na terugkeer van de 2:05 LLD, spierpijn en heel de avond op de bank onder een dekentje. Wat ik in ieder geval positief vind is dat ik niet zo verrot was van het 2:05 lopen, maar dus meer van de griep die onder de leden rondwaarde.

Zaterdagmorgen nog wel naar de clinic, maar de rest van het weekend ook op de bank. Dus dat houdt in dat ik 3 a 4 dagen hardlooprust moet nemen. En ik had eigenlijk zin om vanavond even een half uurtje het snot uit mijn hoofd te gaan lopen. Maar dat staat ook in het artikel: "Het idee om toch te gaan sporten 'om de ziekte er uit te zweten' is een onzinnig fabeltje".

Kieviten trainingsloop (Willem)

Sinds enkele jaren organiseert de Kieviten een alternatief voor de zgn. Bijl & Bezemer lopen, inmiddels omgedoopt tot trainingslopen. Voor de niet-kenners: in de voorbereiding naar een voorjaarmarathon worden er trainingslopen van 25, 30 en 35 kilometer georganiseerd. Tot nu toe was ik een fervent bezoeker van de officiële B&B lopen, maar doordat de eerste volgende week wordt gehouden, en de Kieviten vandaag startte, was ik in de gelegenheid bij mijn eigen cluppie mee te doen. En dat leverde de nodige verrassingen op. Ik had moeite om uit bed te komen, voelde nog de stijfheid van een pittige week en moest nu 6 kilometer overbruggen van huis naar startpunt. Daar klokslag 9.00 uur aangekomen trof ik een drukte van jewelste aan, maar een ieder in afwachting. In afwachting waarvan? Sinds dit jaar heeft Ronnie Duinkerken het stokje overgenomen van marathon animator Aart van Hoven. Maar Ronnie was in geen velden of wegen te bekennen. Dus toch maar gestart. Omdat ik 32 km op de planning had staan in een wat lager tempo dan normaal kwam ik in het groepje met onze dames kanjers Julie en Yvonne. Tot mijn verbazing in het zelfde groepje ook Leontien van Moorsel, gezellig keuvelend met de dames en heren in ons groepje. Toen het gesprek bij toeval op theatervoorstelling kwam, drie hoog boven in Luxor versus een plek op de eerste rij, moest ik bekennen ooit een keer bij Mini en Maxi op de eerste rij gezeten te hebben, wat me een debuut optreden van ca. 15 minuten als kapstok opleverde. Op dat moment mengde Leontien zich in het gesprek. Zij zou het nooit gedaan hebben. Kortom het was gezellig, de dames hebben serieus gepoogd Leontien de vacante plek in ons Topreis loopteam in te vullen, en voor dat je het weet zitten de 32 kilometer er op. O ja, ook Ronnie en Janna kwamen weer boven water, duidelijk een gevalletje van verslapen. Ik heb daar mijn vraagtekens bij. Die heb ik ook bij ons vriend Snakemaster. Na zijn PR vorige week op de halve heeft die zich vanochtend aardig weggestopt. Het voordeel van die rondjes is dat je elkaar regelmatig tegenkomt. Verslapen had hij zich niet; bij het zien dat ik eerder aan een nachtje slaap overslaan. Ongetwijfeld lezen we zijn verhaal een dezer dagen.

RSS feed en domein ellende

Sinds 19 januari heeft mijn RSS feed niet gewerkt en daarmee gekoppeld werkte ook de doorverwijzing van het www.hardlopendebroers.nl domein naar de weblog niet meer. Had te maken met een kleine instelling die ik had veranderd bij mijn web-log configuratie, bij web-log heb je na je .nl nog een stukje toevoegsel. Don't try this at home. Zou nu allemaal weer in orde moeten zijn.

Op naar de 3:59

Nog krap 2 maanden. Na de start van de clinics gisteren ben ik nu geveld door een fikse griep. Bijna klaar voor 5 a 6 weken flink trainen en daarna lekker relaxen tot de 24e. Hoe ziet mijn schema voor de komende weken er uit:

• iedere woensdag/donderdag een Yasso serie van 800 meters in tempo 3:45 per 800 meter, dat betekent beginnen met 6 * 800 en 2 weken voor de marathon eindigen met 10 * 800
• ieder weekend een duurloop van minimaal 2:15, soms alleen, soms in wedstrijdverband (10 februari de 30 kilometer in Schoorl) of georganiseerde trainingsloop (Kieviten of Hazen voor Pasen).
• per week een wisselduurloop van minimaal 15 kilometer met 6*1000 meter in tempo 4:30 a 4:45
• al naar gelang het aantal te maken kilometers die week en de stand van de benen, nog een duur/herstel-loop

De afgelopen weken zat ik continu zo tussen de 40 en 45 kilometer. Deze week iets minder (37), in verband met periodiseren (en natuurlijk de griep), de komende weken 45, 50, 55, 50, 60, 70, 35, 10, en dan is het zover.

Doelstelling voor de 24e: binnen de 4 uur oftewel 5:30 per km.

PR op de 5 km

Waar mijn PR's in 2007 nog met minuten tegelijk omlaag gingen, merk ik dat het dit jaar andere koek wordt, het zal meer in seconden gaan. Na de teleurstellende race van afgelopen zondag was het een bewogen weekje. Enerzijds een PR op de 5 km, van 22:38 naar 22:15, en in eerste instantie balen dat ik niet in de 21 minuten was geeindigd, volgde er later deze week een telefoontje van hardlopende broer Willem. Zoals hij waarschijnlijk ooit eens op een cursus slechtnieuwsgesprek heeft geleerd, viel hij gelijk met de deur in huis. "Hoe gaat het met lopen, we maken ons bij de Kieviten zorgen of je niet meer blogt dan loopt". Nou kan ik begrip hebben voor de verwarring. De drie hardlopende broers, waarvan er 1 nooit blogt en het onduidelijk is of hij loopt en welke marathon hij nu voor aan het trainen is. De andere broer die alleen blogt als er stevige druk vanuit de familie wordt uitgeoefend . . . . Ja, het is verwarrend.

Ik kreeg wel alle avonturen die ik zelf al hardlopend had beleefd via een subtiele manier te horen "Snakemaster vertelde dat hij iets had gelezen over een lijk, politie, . . . . vage trainingsmethode . . . . " maar de boodschap was duidelijk: Het werd nu toch echt tijd voor de 20a25 kilometer duurlopen.

Ik overwoog even om weer een lezing te houden over het effect van een 16 km wisselduurloop met 6*1 km tempo, maar besloot dat achterwege te laten, ik kreeg het idee dat Ronnie en de Snakemaster bij Willem in de kamer aanwezig waren om toch vooral te zorgen dat de boodschap goed overkwam bij mij.

Om het verhaal positief af te sluiten kreeg ik nog een opsteker mee: "met 22:15 hang je bij ons tegen de A-groep aan". Maar die heb ik al meer gehoord, sterker nog, na ieder PR is dat de boodschap. Ik denk terug aan andere flarden van verhalen van Willem over de Kieviten A-groep. Je moest wel hard kunnen lopen om daarin te komen, maar je moest vooral ook houden van een beetje ouwehoeren tijdens het lopen. Ik zie flarden langskomen van de Kieviten A-groep, breed uitwaaierend over de fietspaden langs de Rotte, tijdens een door trainer Ronnie uitgezette 30 kilometer duurloop. Een gekakel van jewelste: "meer bloggen dan lopen . . . . ", "Klaas Lok sucks . . . . ", "politie, lijk, ja ja, gewoon slechte tijd", etc. etc.

Misschien moet ik gewoon eens een keer mee gaan lopen met een van die trainingslopen. Ik zal de blog van de trainer in de gaten houden.

Zojuist terug van mijn eerste 2 uur + LLD tijdens de Utrecht voorbereiding. Pft, compleet naar de kloten, en dat met een gemiddelde van 9,1 km/uur.

Zou Aart van Hoven dan toch gelijk hebben ?